Wanneer je meisje echt groot wordt

Mijn oudste dochter is intussen al 12 jaar en 10 maanden. Bijna 13 dus. Het kleine meisjes gehalte is absoluut en volledig aan het verdwijnen en meer en meer krijg ik er een jongedame voor in de plaats. Puberend met soms de meest hilarische uitspraken en vreselijk enerverende uitspattingen. Een puber zoals ze hoort te zijn dus. En dus ook met al haar lichamelijke veranderingen erbij. En daar horen spijtig genoeg ook puistjes bij. Tijd dus om haar wat verzorging bij te leren.

Twee grote gezwellen

De week voordat ik ongesteld wordt, klaag ik altijd over de verschillende ‘gezwellen’ die mijn gezicht teisteren. Het zijn er altijd twee of drie die zich vreselijk weten te placeren op mijn kin, mijn hals of als ik echt geluk heb ergens midden in mijn gezicht. De kinderen moeten dan lachen als ik aan mijn man vraag hoe groot het gezwel is en of het klaar staat om verwijderd te worden.

Een aantal weken geleden was ik eindelijk eens niet degene die voor de spiegel stond te jammeren omwille van zo twee grote gezwellen op het voorhoofd. Het was die oudste dochter van me die me ervan beschuldigde dat het besmettelijk was. Zoals ik eerder zei; hilarische uitspraken.

Haar eerste producten haalden we bij het Kruidvat. Als ze dit goed volhoudt, dan krijgt ze wat betere merken op haar badkamerschapje.

Tijd voor haar eerste producten

De eerstvolgende zaterdag sprong ik met haar in de auto en reed naar het Kruidvat. Op zoek naar goede verzorgingsproducten voor de jeugdige huid, vertelde ik haar al gaandeweg wat van elk product de bedoeling is. Zo dring ik haar niet zomaar op dat ze haar gezicht anders en beter moet wassen, maar leert ze meteen ook waarom ze dat moet doen.

We gingen naar huis met een reeks busjes waarvan ze snel zou leren hoe ze deze moet gebruiken en hoe vaak het moet gebeuren. Reinigingsmelk van Bioré om haar gezicht te reinigen, micellair water van Nivea om haar gezicht schoon te maken en te hydrateren en een dagcrème van Nivea. Een goed startpakketje, lijkt me. Ow, en eentje die ze zelf vroeg, een klein potje concealer, om die puistjes een beetje te verstoppen…

En wassen maar

Ja hoor, ze gaat er volledig voor…

Die avond en de volgende ochtend stonden we samen voor de spiegel. Stap voor stap, product per product. Ik deed haar voor hoe ze het moest gebruiken en dan was het aan haar om het zelf te doen. En dan, als je daar staat en je ziet je dochter van 12 die producten gebruiken, dan weet je het wel zeker dat ze echt groot aan het worden is.

Intussen doet ze dat super goed en is ze heel tevreden dat de puistjes grotendeels onder bedwang worden gehouden. Ja hoor, net als iedere tiener vergeet ze het al eens en moeten we haar er al eens op wijzen dat ze haar gezicht nog moet wassen. Hoe waren we zelf op die leeftijd?

En ook ’s morgens blijft ze het goed gebruiken. Heerlijk toch, dat gezichtje!

Deze momenten kunnen delen met haar, dat maakt het allemaal zo waard. Ooit was ik zo bang dat mijn kleine baby’tjes niet klein bleven, was ik bang om hen los te laten. Nu ik dit alles samen met haar kan doen, weet ik dat er tussen ons een band is die niemand ooit kapot kan krijgen. Ook al maken we ook typische ruzies tussen moeder en dochter, ik weet op zulke momenten helemaal zeker dat over 15 jaar, zij en ik, de beste vriendinnen kunnen zijn.

Lieve groetjes,

Lenna ..xXx..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s