Een puber wil je (niet) in huis hebben…

Puberen, waar is de tijd naartoe dat we zelf door die periode heen moesten? Voor mij ligt dit al ruim 20 tot 25 jaar achter me. Herinner ik het me nog? O ja, absoluut! En geloof me, ik was echt wel erg. Ik liep de kantjes er deftig af, ging regelmatig over die kantjes heen en daagde mijn ouders continu uit. Intussen weet ik dat heel veel van dit alles ook te maken heeft met de opvoeding die ik (niet) kreeg en bovendien nog eens extra getriggerd werd door mijn impulsiviteit als ADD’er. Intussen heb ik af en toe een kleine kopie van mezelf in huis rondlopen…

Puber 1.0

Jawel hoor, met haar 12 jaar zijn de eerste pubereigenschappen soms enorm hard aanwezig. En ook dochterlief heeft vaak te kampen met impulsieve reacties ten gevolge van de razende hormonen en het opgroeien van kind naar volwassene. Niet altijd even gemakkelijk om mee om te gaan. Niet voor ons als ouders, en ook zeker niet voor haar als puber.

Gelukkig zitten mijn ex-man en ikzelf op eenzelfde golflengte. Geloof me, ik heb genoeg gezien wat het met kinderen doet wanneer beide ouders in een gescheiden situatie totaal uiteenlopende meningen hebben over opvoeding. En spijtig genoeg zijn de kinderen daar altijd de dupe van. Nee, mijn ex-man en ik communiceren heel veel over de opvoeding van onze kinderen, en we merken dat dit echt wel loont.

Omgaan met regels

Als kind was mijn oudste dochter meestal eentje die braaf tussen de regeltjes meeliep en luisterde. Uiteraard zijn er altijd wel eens momenten geweest dat ze de grenzen heeft afgetast. Doet niet ieder kind dat een beetje? Sinds een maand op 4 is dit sterk omgeslagen bij haar. Ze probeert heel wat dingen achter onze rug om te doen, steekt de schuld op de andere ouder, probeert uiteraard haar kaarten uit te spelen door slecht te praten over haar vader tegen mij en vice versa, en probeert de regels steeds meer aan haar laars te lappen.

Op dat vlak ben ik heel blij dat haar vader en ik zo goed met mekaar communiceren. Iedere dinsdag of woensdag maken we tijd om de voorbije week te overlopen. Wat is er gebeurd, welke situaties zijn er voorgevallen, wat is er gezegd en gedaan. Ook met hun plusmama bespreek ik dit alles, want uiteindelijk speelt zij ook een belangrijke rol in het leven van mijn kinderen. Een rol die je als ouder niet kan en mag ontkennen.

Een gelukkige puber

Vorige week nog lag ik knuffelend met dochterlief in de sofa. Want dat doet ze nog steeds, dicht tegen me aan komen liggen. We hebben op dat moment gebabbeld over heel wat koetjes en kalfjes, en dus ook over haar puberstreken. Tijdens dit rustige moment vertelde ze me hoe blij ze is dat papa en mama nog steeds zo leuk met mekaar kunnen praten. Dat is ooit anders geweest en nu is ze heel blij dat we op deze vriendschappelijke basis verder gaan. Ze vertelde me ook dat het haar blij maakt dat ik geen ruzie maak met Nomi, haar plusmama.

Natuurlijk beseft ze op haar rustige momenten ook dat ze als puber soms het bloed onder onze nagels vandaan haalt. Maar goed, ze is en blijft een puber en daar moeten we doorheen. Wat me vooral ontzettend veel deugd deed, was dat ze blij was dat ze zowel bij ons als bij haar papa de structuur en regelmaat kreeg die ze krijgt. Ja, die regels zijn soms stom, zeker als puber, en toch beseft ze dat ze dit alles nodig heeft om later zoveel sterker op haar benen te staan. Ze moest er zelfs met lachen dat sommige van haar vriendjes die ze kent nog steeds niet zelf hun boterhammen kunnen smeren of hun bed kunnen opdekken, en dat op deze leeftijd.

Ik besef als geen ander dat er ons nog heel wat pittige jaren te wachten staan. Per slot van rekening zal hier niet één, maar drie pubers de revue passeren. Oh boy, overleef ik dat als ouder wel? Allicht wel. Wat ik ook wel zeker weet, is dat de regels en structuur in onze thuis, en bij hun papa, hun sterker maken, zelf zekerder maken en per slot van rekening zelfs gelukkiger zullen maken. En zoals iedere correcte opvoeding, is er meer ruimte voor extraatjes bij brave kinderen, en dus ook bij brave tieners.

Ik zal altijd voor hen klaarstaan, luisteren naar hun noden en wensen en dit alles afstemmen op de regels die we hebben. Zo hoort het ook, als ouder zijnde voor je kinderen.

Warme, puberende groeten,

Lenna ..xXx..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s