Een nieuw hoofdstuk voor Vake

Afgelopen augustus is mijn vader verhuist. Na 7 jaar in Antwerpen vlakbij mijn zus te hebben gewoond zegt hij de grote stad vaarwel. Omdat mijn zus stilaan uitkijkt naar een nieuwe woonst in Lier of Turnhout en zijn 70ste verjaardag stilaan nadert, vond mijn papa het tijd om aan iets nieuws te beginnen. Zo vertelde hij me in februari dat hij stilaan uitkeek naar een serviceflat.

Een aantal maanden gingen voorbij en door de hele corona lock down werd er een rem gezet op zijn zoektocht naar die serviceflat. Tot ik in juni nietsvermoedend en doelloos door mijn Facebook nieuwsoverzicht scrolde. Daar stond hij dan. Een advertentie van een lokaal makelaarskantoor.

Serviceflat te huur

Ik nam meteen mijn telefoon en belde mijn papa op. ‘Ik heb misschien een serviceflat gevonden. Vlakbij ons, in Sint Katelijne Waver. Zie je dat zitten?’ Droog als mijn papa altijd is, klonk het antwoord ‘Ik weet niet waar dat ligt, maar ja zeker.’

Niet veel later nam ik contact op met het makelaarskantoor en een dikke week verder mochten we de flat gaan bezichtigen. Zodra we arriveerden, zag ik de pretlichtjes in zijn ogen al verschijnen. Een moderne nieuwbouw, rustig gelegen met een cafetaria beneden. We volgden de makelaar naar de beschikbare serviceflat en de pretlichtjes gingen nog feller branden. Een volledig nieuwe flat met een mooie houten plankenvloer, nieuwe keuken, ruime badkamer. Wauw!

Diezelfde dag nog zat zijn aanvraag in de mailbox van het makelaarskantoor en kon het afwachten beginnen.

Nieuwe sofa, nieuwe salontafel, nieuw TV-meubel, nieuwe kast, nieuw alles… Een frisse start.

Akkoord

We hebben even moeten wachten op het antwoord en zoals het spreekwoord zegt: geen nieuws is goed nieuws, zo was het ook dit keer. Eenmaal het telefoontje binnenkwam, was dit om te melden dat hij mocht verhuizen. Augustus werd hierdoor een helse maand.

Mijn papa had dringend nieuwe meubels nodig. Zijn oude meubels gingen linea recta naar het containerpark en ik bracht met hem meerdere bezoeken aan Ikea. Door de coronamaatregelen moesten we dit vooraf inplannen, aangezien we net in maand augustus alleen moesten winkelen. Gelukkig werd er telkens een uitzondering gemaakt voor een bijna 70jarige man die best wel verward kan zijn.

3 Ikea bezoeken, 7 ritten tussen Antwerpen en Onze-Lieve-Vrouw-Waver en uren volwassenen knutselplezier later zit mijn papa eindelijk geïnstalleerd in zijn nieuwe serviceflat.

Zo fijn, nu de kleinkinderen veel vaker ‘eventjes’ kunnen langskomen. Hij geniet ervan!

Dichtbij de kleinkinderen

Wat een verandering, die verhuis! Sinds hij dichtbij ons woont, komt mijn papa iedere week naar de voetbalwedstrijden van zijn kleinzoon kijken. De eerste keren nog wat terughouden. De laatste matchen begint hij ook luid aan te moedigen langs de kant van het veld. In het weekend gezellig blijven eten om ook tijd met zijn kleindochters door te brengen. Bovendien neemt de jongste dochter regelmatig beslag op zijn tijd om haar te helpen met haar notenleer en het bespelen van haar viool.

Het lijkt een volledig nieuw begin, en we zijn er allemaal zo blij om. De kinderen hebben hem blijkbaar toch veel gemist. Die tijd wordt nu volop ingehaald!

Wij genieten!

Lenna ..xXx..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s