Vriendschap in tijden van corona

De voorbije weken en maanden waren voor heel wat mensen ontzettend zwaar. Je familie niet meer zien. Niet langer kunnen afspreken met je vrienden. En dat om ons allemaal zo gezond mogelijk te houden. Ook hier hielden we ons strikt en braaf aan de opgelegde corona maatregelen. En misschien nog net een tikje meer, omdat we weken in quarantaine zaten op streng aanraden van mijn minimeid haar cardioloog.

Gelukkig bestaan er anno 2020 heel wat technische snufjes om toch contact te houden met onze dierbaren. De telefoon heeft hier regelmatig roodgloeiend gestaan, met de nodige warme oren tot gevolg. Een uur tot twee uur bellen met mijn beste vriendin bijvoorbeeld. Niet dat we dat voor Corona niet deden, want ze woont een uurtje van me rijden. En toch. Die babbels, die doen er nu net eens zo hard toe. Hoe gaat het daar. En met haar kleine meid. Hun prille zoektocht naar een eigen stekje. En hoe toch ook wel haar partner getroffen was. Hij werkt namelijk in de haven van Antwerpen en werd regelmatig thuis gezet omdat er niet voldoende werk meer was.

Ik kijk er enorm naar uit om haar ook weer In Real Life terug te zien. En hoe pakken we dat allemaal goed aan? Eens samen een uitstapje maken naar de zoo van Antwerpen? Of meteen naar Turnhout rijden en een ganse namiddag op visite gaan. Afwegingen worden toch wel gemaakt, want hoe je het ook draait of keert, we hebben een hartpatiënt in huis en willen zo weinig mogelijk risico op een besmetting lopen. Op visite bij je vrienden met mondmasker en handgel dan maar….

Messenger. Nog zo’n technisch snufje waarmee ik de voorbije weken heel wat contact heb gehouden. Zo is er een toffe mama aan de schoolpoort. Zijn de kinderen bij mij, dan zie ik haar bijna dagelijks. Een korte babbel hier, wat lachen daar. En zo begint langzaam maar zeker een nieuwe vriendschap te bloeien. Tot corona toeslaat en je die mama plots niet meer ziet. Gelukkig bestaan er dan Facebook en Messenger. Bijna dagelijks even kort checken. Hoe gaat het daar? Hoe is het hier? Vooral bij hen bestond er een hoog risico op besmetting, aangezien haar man als verpleegkundige op een corona unit werd tewerk gesteld. En dan stijgt de zorg toch ook wel een beetje. Ook bij mij. Want deze vieze ziekte, die wens je niemand toe. (Net zoals zoveel andere, vieze ziektes, trouwens.)

Deze week was het weer zover. Met onze mondmaskers op stonden we weer aan de schoolpoort. En man, wat heeft me dat deugd gedaan! Net zoals de kinderen er deugd van hebben om hun vriendjes weer écht terug te zien, doet het toch ook wel deugd om weer een klein babbeltje te kunnen slaan met die toffe mama’s aan de schoolpoort.

En dan is er nog die vriendin van achter de hoek. Letterlijk. Een kort berichtje hier, eventjes bellen daar of eens langswandelen en een glaasje cava langs haar voordeur zetten omdat ze midden in corona tijden van job is gewisseld. Beiden een druk leven, dus vaak zien of horen we mekaar nooit. En toch ook is die relatie weer een beetje anders geweest de voorbije weken. Onze barbecue maatjes, daar kijken we echt wel weer naar uit.

En dan zijn er nog de ouders. Beide mijn ouders hebben al een mooie leeftijd mogen bereiken van 69 en 67 jaar. Laat ons dus heel voorzichtig stellen dat technologie niet meteen hun sterkste kant meer is. Skype werd geïnstalleerd op de ene computer, maar mekaar vinden op Skype blijkt dan weer een groot probleem. Waar ik al een aantal berichtjes stuurde via het platform, waardoor ze enkel maar moesten accepteren, lukte het tot op heden nog niet. En langs de andere kant, lukte het mijn papa wel om via Zoom te bellen, alleen doet zijn microfoon het niet. Dus daar was het Zoom en telefoneren tegelijkertijd… Oplossingen vinden we wel. Dan sta je toch wel even stil bij al die oudere mensen waar vaak niet eens een computer in huis te vinden is. Mijn papa woont in Antwerpen, mijn mama in Turnhout, dus eventjes langswandelen om gedag te zeggen aan de raam, was spijtig genoeg geen optie hier.

Ik ben heel benieuwd hoe jullie de voorbije weken contact hielden met jullie vrienden en familie? En lief het bij jullie soms ook zo moeizaam?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s