Mijn kleine competitiezwemmer

Mijn oudste dochter is, net als ik, een rasechte waterrat. Misschien zelfs nog meer dan ik, want ik zat als kind nooit in de lokale zwemclub. Zij daarentegen, zwemt vandaag maar liefst 6 uur per week, met daarbovenop nog 2 uur per week droogtraining.

Het prille begin

Het begon allemaal al in de eerste weken en maanden van haar leven. Zoals ik al zei, ben ik zelf een waterrat. Mijn vader was ooit, in zijn jonge tijd, redder in het Olympisch Voetbad van Tongerlo. Ja, zo groot was het echt wel. Het was dan ook mijn papa die mij leerde zwemmen. Een microbe die ik wat graag doorgeef aan mijn kinderen. In mijn jongere jaren behaalde ook ik mijn reddersdiploma en mijn attest om privé zwemlesjes te geven. Deze achtergrond en heel wat gezonde interesse, leerde me om met mijn kersverse baby te gaan zwemmen…

Vanaf haar 3,5 begon ik steeds meer om haar de juiste technieken aan te leren, zodat ze zich kon redden in het water. En dit ging goed. Tot op een gegeven moment die kleine dame doodleuk tegen me zei;

‘Nee mama, ik wil niet dat jij me leert zwemmen. Ik wil dat een juf me leert zwemmen. Jij moet met mij in de glijbaan.’

Tja, daar sta je dan. 4,5 en haar mening was meer dan duidelijk. Ze deed geen millimeter moeite meer om naar me te luisteren, om haar zwemtechnieken te verbeteren. Nee, mejuffrouw wilde enkel en alleen nog met haar mama in de hoge schuifaf.

Baby Syka

Zwemschool

Al snel merkte in de zwemschool op van zwemclub ZGeel. Ik schreef haar in en in afwachting van deze lessen volgde ze nog een aantal lessen bij mijn ‘stiefzus’. En jawel hoor, de vorderingen waren meteen weer duidelijk. Snel en vlot doorliep ze de verschillende groepen van de zwemclub.

Waar ze van mij en mijn ‘stiefzus’ schoolslag leerde zwemmen om zich te redden in het water, legde deze zwemschool meteen de nadruk op haar rugslag. Eenmaal ze deze goed onder de knie had, mocht ze door naar het volgende groepje, om de basis aan te leren van haar vrije slag, in de volksmond veel beter gekend als ‘crawl’. En dan van het instructiebadje door naar het 25 meter bad.

Eenmaal halfweg de laatste kleuterklas was mevrouw klaar voor de zwemclub en kregen we de vraag of ze wilde doorstromen.

Zwemclub

Natuurlijk wilde ze dat. Niets liever. En met de zwemclub kwamen ook de eerste zwemwedstrijden. Jaar na jaar groeide ze door tot waar ze nu staat. Intussen wegens onze verhuis verandert van zwemclub, maakt ze momenteel ontzettend mooie zwemherinneringen bij HZA, de zwemclub van Heist op den Berg. Intussen ontving ze afgelopen januari haar vergunning. Dit betekent weer een stapje omhoog, vergunningswedstrijden met tijden, uitsluitingen en nog meer stress voor iedere start.

Maar wat ben ik toch zo trots op mijn waterratje!

Keep on swimming girl.

Lenna ..xXx..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s